اسلم پوئتری یا «شعر اجرا»، گونهای از شعر است که بیش از آنکه بر متن مکتوب تکیه داشته باشد، بر اجرا، صدا، بدن، ریتم، لحن و ارتباط زنده با مخاطب استوار است. در این شیوه، شعر فقط خوانده نمیشود؛ بلکه اجرا می شود. این جریان در دهه ۱۹۸۰ میلادی در آمریکا و بهویژه شهر شیکاگو شکل گرفت و بعدها به یکی از مهمترین شاخههای شعر اجرایی جهان تبدیل شد. اما برخی نظریهپردازان ایرانی معتقدند فرهنگهای شفاهی و آوایی ایران، بهویژه در سنتهای کردی، از گذشته واجد ظرفیتهای پیشینی اسلم پوئتری بودهاند؛ سنتهایی چون هوره، مور، بیتخوانی و موسیقی مقامی. در سالهای اخیر،دکتر آرش آذرپیک تلاش کرده با پیوند دادن شعر اجرایی مدرن و ظرفیتهای آوایی فرهنگ کردی، ایده «اسلم پوئتری کلهری» را تئوریزه کند؛ جریانی که معتقد است شعر باید از متن عبور کند و به «رخداد شنیداری» بدل شود. آنچه در ادامه میخوانید، گفتوگویی صریح و جنجالی با آرش آذرپیک درباره آوا، پستمدرنیسم، هوره، شعر اجرایی و بازگشت پیشروانه به اصالتهای باستانی است .
علی احمدیان
۱۴۰۵/۰۳/۱۲
درود بی کران بر عالیجناب واژه ها
امید داریم در آینده ای نه چندان دور شاهد صداهای گوناگونی از جهان باشیم
برقرار و پاینده باشید .
تشکر ویژه از بانوی مهر آناهید حافظ که این بستر را فراهم کرده اید تا انشاءالله همگان دسترسی به این اطلاعات مهم را داشته باشند و ابهامی نباشد برای کسانی که گامی در مسیر آوا بر می دارند
موفق باشید عزیزم .
درود بر استاد آذرپیک بزرگ. جایگاه شعر اجرا و اسلم پوئتری در ادبیات کردی بینهایت خالیست. سپاس از شما که باب ورود این بحث به ادبیات کردی را گشودهاید. گفتگوی منورالفکرانهای است لذت بردم ❤️❤️❤️
درود بر شما استاد ارجمند؛
تحلیل شما درباره ی اسلم پوئتری بسیار عالی و جذاب بود البته که همیشه نگاهتون به هنر، خاص و جذاب بوده و هست. ممنون از شما و بانو آناهید حافظ، بابت این گفت و گوی عالی.