کلهرنیوز

به گزارش پایگاه خبری _تحلیلی کلهر نیوز؛ در میان انبوه اخبار سلامتی، ویروس “هانتاویروس” یادآور خطرات بالقوه‌ای است که از دل طبیعت و از سوی جوندگان آلوده به انسان منتقل می‌شوند. این خانواده ویروسی، برخلاف بسیاری از ویروس‌های شناخته شده، مسیرهای انتقال ویژه‌ای دارد و می‌تواند بیماری‌هایی از خفیف تا کشنده ایجاد کند.هانتاویروس یک بیماری نادر اما خطرناک است. این ویروس اخیراً پس از بروز موارد مشکوک در یک کشتی کروز در اقیانوس اطلس، دوباره مورد توجه قرار گرفته است.
درک صحیح ماهیت، راه‌های انتقال، علائم و به ویژه روش‌های پیشگیری، کلید اصلی محافظت از سلامت ما در برابر این تهدید است.

هانتاویروس چیست؟ 
هانتاویروس‌ها گروهی از ویروس‌ها هستند که جوندگان (مانند موش و ول) میزبان اصلی آن‌ها محسوب می‌شوند. انتقال به انسان غالباً از طریق استنشاق ذرات گرد و غبار آلوده به فضولات خشک‌شده جوندگان، تماس مستقیم ترشحات با مخاط چشم، بینی یا دهان، مصرف آب یا غذای آلوده و به ندرت از طریق گزش صورت می‌گیرد. بیماری معمولاً از انسان به انسان سرایت نمی‌کند، اما محیط‌های آلوده به جوندگان (مانند انبارها، سوله، خانه‌های قدیمی و مناطق روستایی) را به کانون‌های پرخطر تبدیل می‌کند.

علائم؛ از شبه‌آنفلوآنزا تا بحران ارگانیک
علائم هانتاویروس معمولاً ۱ تا ۶ هفته پس از تماس اولیه ظاهر شده و طیفی گسترده دارند:
مرحله اولیه: علائمی شبیه به آنفلوآنزا شامل تب، سردرد، بدن‌درد شدید (به‌ویژه عضلات کمر و ران)، ضعف و بی‌حالی، همراه با علائم گوارشی مانند تهوع، استفراغ، اسهال و درد شکم.
مرحله بحرانی: در موارد شدید، ویروس به اندام‌های حیاتی حمله کرده و منجر به سندرم ریوی هانتاویروس (HPS) با سرفه، تنگی نفس شدید، افت سطح اکسیژن خون و احساس فشار در قفسه سینه، یا آسیب جدی کلیوی می‌شود. علائم هشداردهنده‌ای چون افت ناگهانی فشار خون، گیجی و کبودی لب‌ها نیازمند اقدام فوری پزشکی هستند.

مدیریت نگرانی در ایران/ آگاهی، نه وحشت
در ایران، خوشبختانه هیچ موردی گزارش نشده است . در کشورمان تا کنون حضور طبیعی جوندگان، ضرورت توجه به اصول بهداشتی در مناطق روستایی و محیط‌های مستعد را ایجاب می‌کند. تمرکز اصلی بر شناخت سابقه تماس با جوندگان و مراجعه به پزشک در صورت بروز علائم است، نه وحشت از همه‌گیری. تشخیص قطعی نیازمند آزمایش‌های آزمایشگاهی و گزارش‌های رسمی وزارت بهداشت است.

کلید پیشگیری/ اقدامات ایمنی عملی
مهم‌ترین راهکار، حذف یا کاهش تماس با جوندگان و محیط‌های آلوده است:
پاکسازی ایمن: از روش مرطوب و محلول‌های ضدعفونی‌کننده برای تمیز کردن محیط‌های مشکوک استفاده کنید. هرگز از جارو یا جاروبرقی خشک استفاده نکنید زیرا باعث پخش ذرات ویروس در هوا می‌شود.
کنترل جوندگان: راه‌های ورود جوندگان به ساختمان‌ها را مسدود کنید.
بهداشت فردی: هنگام کار در محیط‌های پرخطر از دستکش استفاده کرده و دست‌ها را به طور مرتب با آب و صابون بشویید.
نگهداری مواد غذایی: تمام مواد خوراکی را در ظروف کاملاً بسته نگهداری کنید.

درمان و واکسن/ وضعیت فعلی و چشم‌انداز آینده
در حال حاضر، درمان اختصاصی ضدویروسی برای هانتاویروس وجود ندارد. درمان‌ها عمدتاً حمایتی هستند و در بیمارستان بر کنترل علائم، حفظ تعادل مایعات بدن، حمایت تنفسی و پایش عملکرد کلیه و فشار خون متمرکزند. همچنین، تاکنون واکسن عمومی و تأیید شده‌ای برای انسان در برابر هانتاویروس تولید نشده است. بنابراین، پیشگیری از طریق رعایت اصول بهداشتی محیطی، همچنان اصلی‌ترین راهکار دفاعی باقی می‌ماند./.

خبرنگار:ناهیدصیدی