به گزارش کلهرنیوز بع نقل از شبکه اطلاعرسانی «مرصاد»؛ اهمیت «سلامت» بهعنوان یکی از اصلیترین مؤلفههای توسعه پایدار همیشه مورد توجه قرار گرفته است؛ موضوعی که دولت چهاردهم و شخص مسعود پزشکیان نیز بارها بر آن تأکید کردهاند. امروز دیگر توسعه صرفاً به معنای رشد اقتصادی، افزایش تولید یا گسترش زیرساختها نیست؛ بلکه توسعه زمانی معنا پیدا میکند که انسان سالم، جامعه سالم و سرمایه انسانی پویا در مرکز آن قرار داشته باشد.
سازمان جهانی بهداشت نیز در تعریف خود از سلامت، تنها به نبود بیماری اشاره نمیکند، بلکه «سلامت جسم»، «سلامت روان»، «سلامت اجتماعی» و «سلامت معنوی» را چهار ضلع اصلی یک جامعه سالم میداند؛ جامعهای که بتواند مسیر توسعه پایدار را طی کند. در مقابل، جامعهای که با فرسودگی روانی، سوءتغذیه، آسیبهای اجتماعی و کاهش امید اجتماعی مواجه باشد، نمیتواند نقش مؤثری در رشد و توسعه ایفا کند.
ایران در سالهای اخیر علاوه بر فشارهای اقتصادی، با بحرانهای اجتماعی، تنشهای منطقهای و آثار روانی ناشی از جنگ و ناامنی نیز مواجه بوده است؛ مسائلی که ضرورت توجه به سلامت را بیش از گذشته آشکار میکند. کارشناسان معتقدند توسعه پایدار بدون سرمایهگذاری بر سلامت مردم ممکن نیست و هرگونه بیتوجهی به این حوزه، مستقیماً بر اقتصاد، آموزش، بهرهوری و حتی امنیت اجتماعی تأثیر خواهد گذاشت.
سلامت در قانون برنامه هفتم
مباحث مرتبط با این مسئله در فصل 14 با عنوان «ارتقای نظام سلامت» ارائه شده اند. این بخش شامل 6 ماده (مواد 68 تا 73) است. موضوعات اصلی ذکر شده در این برنامه عبارتند از: ارتقای کیفیت خدمات (ماده 69)، راهبری نظام سلامت (ماده 70)، دارو و تجهیزات پزشکی (مواد 71 و 72) و بیمه سلامت (ماده 73).
برنامه هفتم در نظر دارد تا وضعیت شاخصهایی نظیر «سهم پرداخت از جیب بیمار»، «تعداد خانوارهای که دچار هزینههای کمرشکن»، «پوشش بیمه سلامت»، «سرانه پزشک به جمعیت»، «مرگ ناشی از سکتههای قلبی در سنین زیر 55 سال»، «پایش (شناسایی و کنترل) سه شاخص بیماری قند خون، فشار خون و چربی» را در بخش سلامت ارتقا دهد.
امروزه سلامت برای جامعه به عنوان یک حق طبیعی از نظر اجتماعی و برای حاکمیت به عنوان یک مسئله راهبردی از نظر اقتصادی مطرح است. با این حال عواملی همچون بخشینگری، تعارض منافع، ضعف همکاری بین بخشی، ناکارآمدی قوانین و مقررات، نبود روحیه تحولخواهی، کوتاه بودن دوره مدیریتی، کمبود مدیران خبره و متخصص و… باعث شده است تا نظام سلامت کشور ما علاوه بر مشکلات مزمنی که در دهههای اخیر با آن روبه رو بود، دچار مشکلات فراوانی در سالهای اخیر نیز شود.
در همین راستا پژوهش و بررسی در حوزه تولیت و حکمرانی، بیمه سلامت، برنامه پزشکی خانواده، نیروی انسانی، دارو و تجهیزات پزشکی و واقعی شدن تعرفههای خدمات سلامت و بسیاری از چالشهای دیگر، در راستای تحقق چشمانداز برنامههای ملی در این حوزه، بسیار مؤثر است.
مراکز مختلف درمانی از جمله بیمارستانها از مهمترین، ساختاریترین و پر رونقترین اماکن در افزایش سلامت عمومی به حساب می آیند که ارزیابی و پژوهش توسط اساتید هیأت علمی، دانشجویان و صاحبنظران از فرآیندهای نظارتی است که این اقدامات از نظر علمی و به صورت تخصصی در پایش شرایط موجود، بسیار حیاتی است.
در این میان، آحاد مردم و رسانهها نیز نقش عمدهای دارند که متاسفانه گاهی همه این احساس مسئولیتها به دست فراموشی سپرده شده و گاهی با مشت آهنین برخی مسئولان ناآگاه مواجه میشود که جای بسی تأمل دارد.
در استان کرمانشاه، ماجرا قدری متفاوت و تکاندهنده است. از میانگین پایین سرانه تختهای بیمارستان بگوییم یا اوضاع نابسامان امکانات و تجهیزات پزشکی در بیمارستانها، از فقدان امکانات رفاهی یا شرایط نامناسب مراکزی به نام بیمارستان در شهرستانها هم که بگذریم این ماجرای غمانگیز، سری دراز دارد که در این گزارش به بیان مختصری اکتفا خواهیم کرد.
بررسیهای خبرنگار این رسانه نشان میدهد که بیشترین گلایهمندی مراجعان به بیمارستان امام رضا (ع) کرمانشاه به نظافت نامناسب و نبود تخت کافی برای بستری بیماران به ویژه در بخش عفونی برمیگردد که برخی از بیماران به اجبار در بخش اورژانس بستری میشوند.
ماجرای رسیدگی به بیماران تا جایی نامناسب است که گاهی عدم حضور پزشک متخصص برای معاینه تخصصی و تشخیص درست اولیه، موجب دلسردی و نگرانی عمومی میشود و این حضور، در برخی از موارد به ۲۴ ساعت میانجامد.
ضمن احترام به ماهیت آموزشی و اهمیت حضور پزشکهای رزیدنت در این مراکز، اما بسیاری از مردم از ناآگاهی برخی از این عزیزان، حتی پرستاران، از تجویز نامناسب رژیم دارویی و شرایط بستری شکایت داشتند که وضعیت جسمانی بیمار را در پارهای از موارد تا پای جان، به خطر انداخته است.
در بسیاری از بخشها، به ویژه بخش زنان و زایمان، فقدان حضور مؤثر پزشک متخصص، گلایه عمومی مردم بود که نگرانیهای بیماران را دوچندان کرده و دردی به دردهایشان افزوده است.
همراهان بیماران اما ماجرای دردناکتری را حکایت میکنند. از نبود امکانات مناسب، حتی تختی برای استراحت تا سرویسدهی غذایی و بسیاری از انتظارات دیگر که بیشمار بودند.
به گفته مراجعان به این بیمارستان به اصطلاح قطب درمانی غرب کشور، اوضاع نامناسب بیمارستان امام رضا (ع) در کیفیت همراهی بیماران اثر گذاشته و موجب ناراحتی آنان شده که جای بسی تاسف دارد.
برخورد نامطلوب برخی از کارکنان به ویژه نیروهای حراست، اوضاع نامناسب سرویسهای بهداشتی، حمامها، وضعیت ناطلوب فضای سبز و اطراف بوفه و دهها مشکل دیگر به وضوح دیده میشود، به گونهای که هر مراجعهکننده به این مرکز درمانی، از مشکلات و اوضاع نابسامان آن حکایتها دارد.
چیزی که از ناگفتههای همه بیماران و همراهان آنان هویدا بود، حالت پریشان، ترس و نگرانی و شرایط نامناسب روحی آنها در این بیمارستان بود که در چشمهایشان موج میزد، موضوعی که باید توسط پژوهشگران حوزه علوم اجتماعی مورد بررسی قرار گیرد، وضعیت نامناسبی که شاید ریشه در همین مسائل موجود دارد.
با بررسی و جمعبندی همه انتقادهای مردمی و احصای مشاهدات، در ارتباطی تلفنی، ضمن تشریح همه مطالب، پاسخها را از دکتر عبدالرحمن پرنا، رئیس بیمارستان آموزشی_تحقیقاتی امام رضا (ع) جویا شدیم.
درصدد رفع مشکلات بیمارستان امام رضا هستیم
عبدالرحمن پرنا در پاسخ به مطالبه عمومی از کمبود تختهای بیمارستانی، اظهار داشت: بیمارستانهای امام رضا (ع) شهید رئیسی و گلستان در مجموع حدود ۹۵۰ تخت دارند. با توجه به اینکه مجتمع ما، مرکز معین است، تمام بیماران بدحال از سایر شهرستانها و حتی از استانهای دیگر به اینجا اعزام میشوند که شرایط را سخت کرده است.
وی افزود: بیمارستان دوم ۵۴۰ تختخوابی در حال ساخت است که در آینده پاسخگوی بیماران ورودی اورژانس خواهد بود بر همین اساس سالیانه ۱۰ درصد به این آمار اضافه خواهد شد.
رئیس بیمارستان آموزشی_تحقیقاتی امام رضا (ع) کرمانشاه خاطرنشان کرد: البته اقداماتی هم در این راستا صورت گرفته که سیاست کلی بر کاهش زمان بستری است. معمولاً بعد از جراحی، بیمارانی که نیاز به بستری بیشتری ندارند و میتوانند در منزل ادامه روند درمان را طی کنند، زودتر ترخیص میشوند.
وی در مورد مطالبه کمبود حضور پزشکهای متخصص، همچنین خدماتدهی به همراهان بیماران، ادامه داد: ماهیت آموزشی بیمارستان امام رضا (ع) دلیل حضور پزشکهای رزیدنت است که البته ارشد این پزشکان، در دو وعده بیماران را ویزیت میکند که در همه دنیا نیز مرسوم است.
پرنا اذعان داشت: با توجه به نبود فضای کافی، همچنین تعرفه پایین درمانی، فراهم کردن تختخواب و سرویس غذایی برای همراهان، میسر نیست.
وی راجع به برخورد نامناسب برخی از کارکنان، نظافت سطحی و مشکلاتی در پارکینگ بیمارستان نیز به کمبود نیرو و محدودیت خدمترسانی اشاره و عنوان کرد: پارکینگ عمومی تحت نظارت شهرداری و در تصرف بخش خصوصی است.
رئیس بیمارستان امام رضا (ع) کرمانشاه تصریح کرد: برخورد کارکنان به روحیات این افراد باز میگردد، اما مراجعات متعدد و خستگی زیاد دلیل این موضوع است. تعداد زیاد مراجعهکننده، انرژی زیادی از کارکنان میگیرد.
پرنا تصریح کرد: در مورد شکایات مردمی هم، بهترین مرجع رسیدگی به ثبت و رسیدگی این مطالبهها، سوپروایزر است که به عنوان یک مرجع ۲۴ ساعته در بیمارستان مستقر بوده و جانشین رئیس بیمارستان نیز محسوب میشود.
وی افزود: در بیمارستان دفتر رسیدگی به شکایات داریم که از ساعت هشت صبح تا ۱۴ آماده ثبت نظرات و رسیدگی به شکایات است. علاوه بر این، واحد حراست نیز به همین منظور، در راهنمایی با افراد شاکی، وظیفه مشخص دارد.
پرنا با اشاره به اینکه ۲۰ سال از افتتاح مجتمع آموزشی – درمانی امام رضا (ع) میگذرد، تجهیزات، داراییها و امکانات موجود را مستهلک خواند و ابراز امیدواری کرد با پیگیریهای آتی، شرایط مناسبتری را شاهد باشیم.
به گزارش شبکه اطلاعرسانی «مرصاد»؛ این گزارش بدون کم و کاست و در نهایت بررسی و پژوهش، تدوین شده و البته در فرصتی دیگر، به سایر شکایات مطروحه از سوی مراجعهکنندگان به بیمارستان امام رضا (ع) کرمانشاه خواهیم پرداخت.
گزارش به قلم: حامد شبابی؛ فعال رسانه
